Απόκριες στην Πριγκίπισσα του Αμβρακικού

Ποια πόλη άραγε αποκαλούν «Πριγκίπισσα»;  Μα, φυσικά, ποιά άλλη από την πανέμορφη Πρέβεζα.

Η Πρέβεζα σου ξυπνάει μνήμες, σε κάνει να νοσταλγείς, να χαμογελάς ίσως και να θλίβεσαι. Μια πόλη πανέμορφη αλλά και «αδικημένη» που φέρει χρόνια ολόκληρα το φορτίο της αυτοκτονίας του Καρυωτάκη, που έγινε αστικός μύθος. Και όπως ισχύει συχνά με τους αστικούς μύθους δεν είναι παρά γεγονότα αλλοιωμένα, μικρές αλήθειες και μικρά ψέματα μπερδεμένα σε ένα κουβάρι.

Όμως εμείς επειδή μας τράβηξε η ιδιαίτερη γοητεία της, η ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά της, είπαμε να γιορτάσουμε την τελευταία Αποκριά και την Καθαρή Δευτέρα στην Πρέβεζα ατενίζοντας τις ακρογιαλιές με τα κρυστάλλινα νερά, την πλούσια βλάστηση, τους απέραντους ελαιώνες και τις τόσες εναλλαγές του τοπίου της.

Ξεκινήσαμε λοιπόν, το Σάββατο πριν την τελευταία Αποκριά, χαρούμενοι, με τα αποκριάτικα στις βαλίτσες και τις ψυχές μας γεμάτες από χαρά για το ταξίδι που θα κάναμε.

Αφού κάναμε μία στάση στο Κιάτο για καφεδάκι και μία δεύτερη στο Μεσολόγγι, συνεχίσαμε περνώντας από την υποθαλάσσια σήραγγα του Ακτίου, μήκους 1600 μέτρων και φτάσαμε στην Κορωνησία για μεσημεριανό φαγητό.

Ακολουθώντας ένα τοπίο σπάνιας ομορφιάς και αφού φάγαμε και ήπιαμε τα κρασάκια μας συνεχίσαμε για την Πρέβεζα όπου και τακτοποιηθήκαμε στο πολύ καλό ξενοδοχείο που βρίσκεται 2 χιλ. έξω από την Πρέβεζα στην περιοχή Μαργαρώνα.

Αφού ξεκουραστήκαμε για καμιά ωρίτσα επισκεφθήκαμε το κέντρο της πόλης για να παρακολουθήσουμε την Αποκριάτικη Παρέλαση και τα δρώμενα που αποτελούντο από άρματα και πολλούς καρναβαλιστές ξεφαντώνοντας και εμείς μαζί τους, ελαφρώς μασκαρεμένοι με καπέλα και μάσκες.

Το πρωί της Κυριακής ξεκινήσαμε για επίσκεψη στο Νεκρομαντείο του Αχέροντα περνώντας από την Αρχαία Νικόπολη στην οποία έχουν διασωθεί αρκετά ταφικά μνημεία, το θέατρο όπου πραγματοποιούνταν αγώνες, προς τιμήν του Θεού Απόλλωνα, ανάμεσα σε τραγωδούς και σοφιστές, κιθαρίστες και κωμωδούς.

Στο Νεκρομαντείο φτάσαμε περπατώντας από ένα ωραίο πλακόστρωτο πεζόδρομο ο οποίος ξεκινά από τον κεντρικό δρόμο του χωριού Μεσοπόταμος και σε 10΄ πεζοπορίας βρεθήκαμε στον αρχαιολογικό χώρο όπου στέκει το υπόγειο ανάκτορο του Άδη και της Περσεφόνης, εκεί όπου οι προσκυνητές υποβάλλονταν σε ψυχική και σωματική προετοιμασία για να έρθουν σε επαφή με τις σκιές των προσφιλών τους προσώπων. Όλα αυτά τα μάθαμε και άλλα πολλά από την εξαιρετική ξεναγό μας .

Φεύγοντας από το Νεκρομαντείο επισκεφθήκαμε τις πηγές του Αχέροντα και περπατήσαμε δίπλα στο πεντακάθαρο ποτάμι που αναζωογονεί ένα πανέμορφο τοπίο, το φαράγγι των πηγών, που δίνει ζωή στις αλκυόνες , τους τσικνιάδες, τις νερόκοτες και τις νεροχελώνες.

Μετά από αυτό τον όμορφο περίπατο καθίσαμε για φαγητό και γυρίσαμε στο ξενοδοχείο για ξεκούραση γιατί το βράδυ μας περίμενε το αποκριάτικο γλέντι.

Σε μία πολλή όμορφη αίθουσα του ξενοδοχείου και με αρκετό κόσμο ξεπροβάλλαμε συνοδεία latin ρυθμών, μασκαρεμένοι και ξεσηκώσαμε την αίθουσα. Τι να σας λέω τώρα!!!!! Κλόουν, Ιππότης, Κοκκινοσκουφίτσα, Καμαριέρα, Τρομοκράτης, Γριά και τόσα άλλα. Το τι έγινε δεν λέγεται. Ξεσηκώσαμε και τους υπόλοιπους θαμώνες και έγινε ένα τρικούβερτο γλέντι μέχρι πρωίας. Ξεθεωμένοι αλλά ευχαριστημένοι και χαρούμενοι πήγαμε στα κρεβάτια μας γιατί την άλλη μέρα μας περίμενε η Καθαρή Δευτέρα.

Μετά το πρωινό ξεκινήσαμε για την παραλιακή κωμόπολη της Αιτωλοακαρνανίας την Βόνιτσα, με το καλοδιατηρημένο κάστρο, την πολυσύχναστη προκυμαία  με τα εστιατόρια και τα καφέ και στο βάθος να φαίνεται το νησάκι Κουκουμίτσα, όπου και παρακολουθήσαμε το παραδοσιακό δρώμενο τα «Γληγοράκια» όπου το άρμα μετά τον σατιρικό επικήδειο παρεδόθη στην πυρά με τραγούδια και χορό.

Αμέτρητοι καρναβαλιστές, ξυλοπόδαροι και καρναβαλικά σατιρικά άρματα συμπλήρωναν την παρέλαση.

Αφού δοκιμάσαμε την παραδοσιακή φασολάδα και τα υπόλοιπα νηστίσιμα μετά καθίσαμε ….να φάμε  σε παραλιακή ταβέρνα της Βόνιτσας. Το βράδυ βόλτα στα γραφικά στενά της Πρέβεζας.

Την επομένη ημέρα , αφού πήραμε το πρωινό μας και φορτώσαμε τις βαλίτσες μας κατευθυνθήκαμε στη λίμνη Ζηρού, ένα πραγματικά Ελβετικό τοπίο όπου απολαύσαμε τον καφέ μας ατενίζοντας τη λίμνη. Μερικοί από εμάς έκαναν και μια μικρή βόλτα δίπλα της.

Και φτάσαμε στην Ν. Ιωνία, εξαιρετικά χαρούμενοι γιατί σε μια ακόμη αποκριάτικη εκδρομή περάσαμε ΤΕΛΕΙΑ!!!!!!!

ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ !!!! ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ !!!!

Φωτεινή Ιωάννου




Πρωτοχρονιά στη σκιά της Πίνδου

Ο Φ.Ο.Ν.Ι. αποφάσισε να υποδεχθεί τον Καινούργιο Χρόνο στο πανέμορφο Μέτσοβο, την πατρίδα των εθνικών ευεργετών του Γ. Αβέρωφ, του Ν. Στουρνάρη του Μιχ. Τοσίτσα και άλλων.

Τα χρόνια και κατ’ επέκταση οι αιώνες συναντιούνται στην αετοφωλιά του Μετσόβου και ξαποσταίνουν στο πέρασμα ……..από τον ένα στον άλλο.

Πόσο θα μπορούσε κανείς να ζηλέψει ένα χωριό σκαρφαλωμένο σε μια πλαγιά της Πίνδου στα 1100 μέτρα;  Πολύ, είναι η απάντηση. Πολύ, γιατί εξακολουθεί να είναι ένα ζωντανό «χωριό» με πάνω από 3.000 κατοίκους, με γεμάτα σχολεία, με πρότυπες επιχειρήσεις, με βιβλιοθήκες, με πνευματικά κέντρα, πινακοθήκη, κόμβο στο Ίντερνετ και ξενοδοχειακές μονάδες. Ακόμη μπορείς να το ζηλέψεις για την ποιότητα ζωής και για την  ομορφιά του τοπίου που το περιβάλλει.

Γι’ αυτό και εμείς είπαμε να το επισκεφθούμε για να χορτάσουμε……. την «ζήλεια» μας.

Ξεκινήσαμε λοιπόν στις 30 Δεκεμβρίου του 2017 και ακολουθώντας μια εκπληκτική διαδρομή μέσα στην καρδιά της Πίνδου και αφού κάναμε ενδιάμεσες στάσεις για καφέ και φαγητό φτάσαμε στο πανέμορφο Μέτσοβο και τακτοποιηθήκαμε σε ένα καταπληκτικό ξενοδοχείο – ξενώνα με παραδοσιακή αρχιτεκτονική δίπλα στην κεντρική πλατεία.

Την επομένη, παραμονή της Πρωτοχρονιάς, ξεκινήσαμε μετά το πρωινό μας να περιηγηθούμε το όμορφο αυτό «χωριό».

Επισκεφθήκαμε το Μουσείο Λαϊκής Τέχνης που φιλοξενεί μεγάλο αριθμό παλαιών αντικειμένων και στεγάζεται στο αρχοντικό Τοσίτσα. Την πινακοθήκη Αβέρωφ έναν από τους σημαντικότερους χώρους πολιτισμού στην Ήπειρο, με περισσότερα από 200 έργα μεγάλων Ελλήνων ζωγράφων όπως ο Λύτρας, ο Γύζης, ο Βολανάκης, ο Μόραλης , ο Φασιανός κ.α.

Η επίσκεψη στα υπόγεια του οινοποιείου «Κατώγι Αβέρωφ» ήταν πραγματικά μια εντυπωσιακή εμπειρία. Περπατήσαμε στα κελάρια ανάμεσα στις σειρές με τα δρύινα βαρέλια και τα ξαπλωμένα στο δάπεδο χιλιάδες μπουκάλια γεμάτα με πεπαλαιωμένο κρασί και δοκιμάσαμε αρκετές ποικιλίες κρασιού ακούγοντας και μαθαίνοντας για την διαδικασία παραγωγής και εμφιάλωσης του κρασιού και την ιστορία του οινοποιείου.

Κάναμε την βόλτα μας στον Αβερώφειο Κήπο με τα αναρίθμητα δένδρα και φυτά.

Μετά από όλα αυτά μεσημεριανό φαγητό και ξεκούραση γιατί το βράδυ μας περίμενε ξενύχτι για να υποδεχθούμε τον ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΧΡΟΝΟ.

Έτσι λοιπόν όλοι μαζί, το βράδυ, πήγαμε σε μία ταβέρνα στην πλατεία του Μετσόβου, από όπου παρακολουθήσαμε και τα δρώμενα της Πρωτοχρονιάς που δεν ήταν άλλα από το άναμμα μιας τεράστιας φωτιάς στη μέση της πλατείας με πολύ κόσμο τριγύρω να τραγουδάει και να ρίχνει ξύλα στη φωτιά κάνοντας ευχές για τον Νέο Χρόνο.

Στην ταβέρνα διασκεδάσαμε με μουσική, πολύ χορό, γέλια, τραγούδια και καλό φαγητό. Ανταλλάξαμε ευχές για έναν ευτυχισμένο χρόνο και φύγαμε πολύ αργά για να πάμε για ξεκούραση.

Την επομένη, Πρωτοχρονιά, κατευθυνθήκαμε για τις πηγές του Αώου που δεν απέχουν πάνω από 15 Km από το Μέτσοβο και είναι η ωραιότερη κοντινή διαδρομή που μπορεί να απολαύσει κάποιος επισκέπτης. Το χειμώνα τα γαλάζια νερά βυθίζονται στη λευκή απεραντοσύνη του χιονισμένου τοπίου και το καλοκαίρι πνίγονται στο πράσινο του πυκνού παρόχθιου δάσους. Το σκηνικό αποπνέει τη γαλήνη και την ηρεμία που μπορεί να απολαύσει κανείς μόνο στα τοπία με μεγάλο υψόμετρο.

Συνεχίσαμε για το χιονοδρομικό κέντρο Πολίτσιες όπου ήπιαμε το καφεδάκι μας και απολαύσαμε το χιόνι και αργότερα το μεσημεριανό μας φαγητό στο όμορφο χωριό Ανήλιο.

Την άλλη μέρα αναχωρήσαμε για την Ν. Ιωνία και περνώντας από τα Μετέωρα επισκεφθήκαμε την Ιερά Μονή Βαρλαάμ, στον ψηλότερο και μεγαλύτερο σε έκταση βράχο της περιοχής. Μετά την ξενάγηση μας στην Μονή, φαγητό σε ταβέρνα των Μετεώρων. Με ενδιάμεσες στάσεις επιστρέψαμε στην Ν. Ιωνία ευχαριστημένοι, με γεμάτες μπαταρίες για να διανύσουμε και αυτή την Καινούργια Χρονιά.

Να ευχηθώ πάντα τέτοια, με υγεία και έναν ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΧΡΟΝΟ καλύτερο από τον προηγούμενο.

Φωτεινή Ιωάννου




Γιατί γιορτάζουμε τις Απόκριες και την Καθαρή Δευτέρα

Πριν ξεχυθούμε να αγοράσουμε περούκες, στολές και να ντυθούμε, κουνελάκια, σέξι νοσοκόμες, γκάγκστερ, κατάδικοι, καουμπόης, Σαρλώ και άλλα τρελά, ας μάθουμε γιατί γιορτάζουμε τις Απόκριες και μετά μπορούμε να διασκεδάσουμε ελεύθερα.

Η λέξη Απόκριες προέρχεται από το Βυζαντινό «Απόκρεω» και η σημασία της είναι η αποχή από το κρέας, «από» και «κρέας». Στην Ρώμη χρησιμοποιούσαν την λέξη «carnevale» που σημαίνει «αντίο κρέας». Είναι η αποχή τριών εβδομάδων πριν από την Καθαρή Δευτέρα ώστε να υποδεχτούν την Σαρακοστή.

Οι ρίζες των εορτασμών αυτών προέρχονται από την Αρχαία Ελλάδα όπου γιόρταζαν την έναρξη της νέας χρονιάς προσπαθώντας το νέο έτος να είναι ευνοϊκό και παράλληλα γιόρταζαν την αναγέννηση της φύσης με τον ερχομό της άνοιξης.

Οι εκδηλώσεις τότε δεν είχαν μεγάλη διαφορά από τις σημερινές, αφού μεταμφιέζονταν, χόρευαν, πέταγαν κομφετί, και τα σεξουαλικά υπονοούμενα αποτελούσαν βασικό στοιχείο…..για την Αρχαία Ελλάδα μιλάμε!!!!

Παρόμοιες γιορτές γίνονταν από τους Βαβυλώνιους, τους Αιγυπτίους προς τιμή της Ίσιδας και τους Ρωμαίους οι οποίοι γιόρταζαν τα Διονύσια, τα Βακανάλια, τα Σατουρνάλια, τις Καλέντες του Ιανουαρίου και τα Λαντερκάλια του Φεβρουαρίου.

Στις περιόδους αυτών των γιορτών, οι άνθρωποι άφηναν τελείως ελεύθερους τους εαυτούς τους, τριγυρνώντας μασκαρεμένοι στους δρόμους και πράττοντας κάθε ασχημοσύνη ελεύθερα.

Οι Απόκριες είναι η μοναδική μας ευκαιρία μέσα στο χρόνο να βγάλουμε προς τα έξω τον πραγματικό μας εαυτό, γι αυτό θα πρέπει να προσέξουμε καλά τι μάσκα θα διαλέξουμε.

Περίεργος αλήθεια μου φαίνεται αυτός ο συλλογισμός.

Θα πρέπει λοιπόν να φορέσουμε μάσκα για να βγάλουμε τον πραγματικό μας εαυτό;

Οπότε σύμφωνα με τα παραπάνω, το πρόσωπό μας στην ουσία είναι μία «μάσκα» (δηλαδή κάτι ψεύτικο), ενώ φορώντας τη μάσκα είμαστε αυτό που είμαστε;

ΣΚΕΤΟ ΜΠΕΡΔΕΜΑ !!!!!!

Εμείς όμως θα μασκαρευτούμε, θα φάμε, θα γλεντήσουμε, θα χορέψουμε και…….. δε βαριέσαι, ας το πάρει ο καθένας όπως θέλει………

Άλλη μία γιορτή με πολύ (έστω νηστίσιμο) φαγητό, γλέντι και καλή διάθεση είναι η Καθαρή Δευτέρα. Γιατί όμως την γιορτάζουμε; Ας το δούμε.

Η Καθαρή Δευτέρα συμβολίζει την καθαρότητα ή την αγνότητα αν προτιμάτε, καθώς είναι η πρώτη μέρα της Σαρακοστής, δηλαδή της μεγάλης νηστείας του Πάσχα που διαρκεί 40 μέρες όσες και οι μέρες νηστείας του Χριστού στην έρημο.

Ονομάστηκε έτσι γιατί καλούμαστε να αφήσουμε πίσω όλες τις αμαρτωλές συνήθειες και κραιπάλες, συμπεριλαμβανομένων και των αρτύσιμων, (δηλαδή των μη νηστίσιμων φαγητών), καθαρίζοντας με τον τρόπο αυτό την ψυχή και το σώμα μας.

Ο εορτασμός της Καθαρής Δευτέρας στην ύπαιθρο είναι γνωστός και ως «Κούλουμα».

Σύμφωνα με μία άποψη ο όρος είναι Αθηναϊκός και προέρχεται από τους στύλους (κολώνες) του Ολυμπίου Διός, για τους οποίους οι Αθηναίοι χρησιμοποιούσαν την Λατινική λέξη «colymna».

Όπως και να γιορτάσει κανείς την Καθαρή Δευτέρα, ό,τι κι΄ αν επιλέξει να βάλει στο τραπέζι του, η μέρα απαιτεί (αν το επιτρέπει και ο καιρός φυσικά) το παραδοσιακό πέταγμα του χαρταετού.

Εκτός από ένα πολύ ωραίο έθιμο, καθώς γεμίζουν οι ουρανοί με φανταχτερά χρώματα και περίτεχνα σχέδια, είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να ξεμουδιάσουμε λίγο από την καθιστική ζωή που κάνουμε οι περισσότεροι, (όχι εμείς βέβαια του Φ.Ο.Ν.Ι που αλωνίζουμε την Ελλάδα) και να χαρούμε λίγο τη φύση και την εξοχή.

Και αν δεν θέλουμε να αγοράσουμε έτοιμο χαρταετό, μπορούμε να πρωτοτυπήσουμε και μαζί με τα παιδιά ή τα εγγόνια μας να φτιάξουμε τον δικό μας.

Αυτάααα…….. λοιπόν.

ΚΑΛΕΣ ΑΠΟΚΡΙΕΣ, ΚΑΛΗ ΚΑΘΑΡΗ ΔΕΥΤΕΡΑ και να περάσετε όλοι ΥΠΕΡΟΧΑ !!!!!!!!!

Ιωάννου Φωτεινή




Το κόψιμο της Βασιλόπιτας του Φ.Ο.Ν.Ι.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Στις 14 Ιανουαρίου 2018 έγινε το κόψιμο της Βασιλόπιτας του Ομίλου μας στο κέντρο ΝΕΦΕΛΗ στην Πάρνηθα. Πλήθος μελών και φίλων παρευρέθηκαν για να γιορτάσουμε όλοι μαζί  την είσοδο του καινούργιου χρόνου και να ανταλλάξουμε εγκάρδιες ευχές.

Εκτός από την Βασιλόπιτα έγινε και απονομή τιμητικής πλακέτας στον κ. Στέφανο Λιβέρη, πρώην πρόεδρο του ΦΟΝΙ και νυν μέλος του Δ.Σ. της Ο.Φ.Ε.Σ.Ε., για την πολυετή προσφορά του στον Όμιλο.

Η εκδήλωση μας αυτή είχε πολύ κέφι, φαγητό και χορό. Επίσης μοιράστηκαν στους παρευρισκομένους, με λαχνούς, δώρα που προσέφεραν καταστήματα της Ν. Ιωνίας.

Μας τίμησαν με την παρουσία τους ο κ. Γκότσης Ηρακλής Δήμαρχος Ν. Ιωνίας, ο κ. Κατσαντώνης Βασίλειος Πρόεδρος της Ομοσπονδίας Φυσιολατρικών Ορειβατικών Εκδρομικών Σωματείων Ελλάδας, ο κ. Μανούρης Παναγιώτης επικεφαλής της παράταξης «Δημιουργία – Αλληλεγγύη», η κα Θωμαΐδου Δέσποινα επικεφαλής της παράταξης «Δύναμη – Προοπτική», ο κ. Αναμουρλόγλου Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Ν. Ιωνίας, ο κ. Καναβός Μιλτιάδης Δημοτικός Σύμβουλος, ο κ. Τσαγκαράκης Κώστας εκπρόσωπος του Αθλητικού «Γ.Σ.Ν.Ι. Ανατολή» και ο κ. Παπαγεράσιμος Σταύρος εκπρόσωπος της Ένωσης Σπάρτης Ν. Ιωνίας.




Εκδήλωση του Φ.Ο.Ν.Ι. αφιερωμένη στον Οδυσσέα Ελύτη

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ο Φυσιολατρικός Όμιλος Ν. Ιωνίας δίνοντας και πάλι το παρόν του στα πολιτιστικά δρώμενα του Δήμου, οργάνωσε εκδήλωση αφιερωμένη στον Οδυσσέα Ελύτη. Στις 22 Νοεμβρίου 2017 στον Κινηματογράφο ΑΣΤΕΡΑ την οποία παρακολούθησαν πλήθος κόσμου.

Την εκδήλωση προλόγισε η έφορος Πολιτιστικών και Δημοσίων Σχέσεων του Ομίλου, κ. Ευκλείδου Καίτη, ευχαριστώντας τους παρευρισκόμενους για την παρουσία τους, κι αμέσως μετά η συντονίστρια της εκδήλωσης κ. Ιωάννου Φωτεινή έκανε μια σύντομη εισαγωγή, αναφέροντας  «…….ο Φ.Ο.Ν.Ι., διοργάνωσε αυτή την εκδήλωση προς τιμήν του Οδυσσέα Ελύτη, με αφορμή τα 21 χρόνια από τον θάνατό του. Σκοπός αυτής της εκδήλωσης είναι να αποκρυπτογραφήσει τα ελληνικά λεκτικά σήμαντρα, δίνοντάς μας την ευκαιρία να γνωρίσουμε την Ελλάδα μέσα από την «Ελυτική» ματιά. Με την άλλη δε πτυχή της καλλιτεχνικής του πορείας, η οποία αφορά την ενασχόλησή του με τη ζωγραφική και την τέχνη του «Κολάζ», εντοπίζουμε το πάθος του για τα αιγαιοπελαγίτικα τοπία. Οι εκκλησίες, οι αγγελικές μορφές, τα οποία κυριαρχούν στα έργα του, παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο στη διαμόρφωση του Ελληνικού Πολιτισμού και της ελληνικής κουλτούρα.».

Ακολούθως, ο Πρόεδρος του Φ.Ο.Ν.Ι., κ. Ιωάννου Χρήστος, απευθύνοντας έναν σύντομο χαιρετισμό στην εκδήλωση, ξεκίνησε διαβάζοντας ένα απόσπασμα από ένα ποίημα του Οδυσσέα Ελύτη, και συνέχισε λέγοντας  « …αν το να μιλάς για την ποίηση, χωρίς να μιλάς για τη γλώσσα είναι παράληψη, αν το να μιλάς για την ελληνική ποίηση, χωρίς να μιλάς για τη γλώσσα είναι λάθος, τότε το να μιλάς για την ποίηση του Ελύτη, χωρίς να μιλάς για τη σχέση του Ελύτη με τη γλώσσα είναι παρανόηση. Ο ποιητής, που χάσαμε το 1996, ξεχώριζε για το πάθος του για τη γλώσσα γενικά και την Ελληνική γλώσσα ιδιαίτερα. Σήμερα, έχω την τιμή και τη χαρά να προλογίσω τον εορτασμό της εκδήλωσης για τα 21 χρόνια από τον θάνατο του Οδυσσέα Ελύτη. Πραγματικό επώνυμο: Αλεπουδέλης, ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές, μέλος της λογοτεχνικής γενιάς του ’30. Τιμήθηκε το 1960 με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης. Είναι ο δεύτερος και τελευταίος μέχρι σήμερα Έλληνας, που τιμήθηκε το 1979 με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, το οποίο, τον επόμενο χρόνο, κατέθεσε μαζί με τα άπειρα διπλώματά του στο Μουσείο Μπενάκη», και ολοκλήρωσε αναφερόμενος στα γνωστότερα έργα του, επισημαίνοντας μεταξύ άλλων « …πολλά από τα ποιήματά του μελοποιήθηκαν, ενώ συλλογές του έχουν μεταφραστεί σε πολλές ξένες γλώσσες. Το έργο του περιλαμβάνει, επίσης, μεταφράσεις ποιητικών και θεατρικών έργων».

Κατόπιν, η κ. Εμμανουήλ Θεανώ ανέγνωσε το πλούσιο βιογραφικό της κεντρικής ομιλήτριας της εκδήλωσης κ. Ηλιοπούλου Ιουλίτας.

Λαμβάνοντας το λόγο η κ. Ηλιοπούλου, σύντροφος του Οδυσσέα Ελύτη στα τελευταία 13 χρόνια της ζωής του, καταξιωμένη ποιήτρια, δοκιμιογράφος και συγγραφέας πολλών παιδικών βιβλίων αφού ευχαρίστησε το Φυσιολατρικό που την κάλεσε να κάνει αυτή την ομιλία ξεκίνησε πρώτα από τη σημασία που έχει η φύση στο έργο του Ελύτη και τον τρόπο γραφής του εγκαταλείποντας πολύ νωρίς τις οικογενειακές προδιαγραφές. Ενστερνιζόμενος τη ρήση του Ελυάρ ότι τα φαινόμενα της φύσης είναι και αυτά φαινόμενα του πνεύματος, ο Ελύτης οριοθέτησε τις συντεταγμένες του ποιητικού χώρου «Φύση και Γλώσσα». Η εξοικείωση του Ελύτη με τη φύση έγινε από πολύ νωρίς όπως γράφει στο «Μικρό Ναυτίλο». Η παράλληλη κίνηση της ψυχής, πριν διαγράψει την τροχιά των λέξεων, έγραψε βαθειά στην ψυχή του Ελύτη τον ιδιαίτερο προσδιορισμό για τη «Φύση Ελληνική».

Συνεχίζοντας αναφέρθηκε στην οικουμενικότητα των αξιών του κάτι που ξεπερνά τα στενά όρια ενός έθνους και απευθύνεται στον άνθρωπο. Το έργο του έχει μεταφραστεί σε 36 γλώσσες και το «Άξιον Εστί» που εμείς θεωρούμε σαν το πλέον Ελληνικό είναι μεταφρασμένο σε όλες τις ευρωπαϊκές γλώσσες και ακόμη Κινέζικα, Ιαπωνικά κ.α.

Η φύση θα του διαθέσει ένα πλήθος ταπεινών στοιχείων που δεν διστάζει να τα ανεβάσει στο ύψος των συμβόλων ο Ελύτης. Ο ρόχθος της θάλασσας, ο ίσκιος της ελιάς, η λευκότητα του ασβέστη, οι απλές γραμμές των κυκλαδίτικων σπιτιών, τα βότσαλα, τα φύλλα της συκιάς, οι αύρες του βασιλικού, γίνονται σταθερά σημεία της «Αλφαβήτας» του, ικανά να σχηματίσουν μέσα του τη λέξη «Ελλάδα», γίνονται νέα σύμβολα αισθητικών και ηθικών αξιών, εξορίζοντας, θα έλεγε κανείς, από το ποιητικό σύμπαν τους ήρωες του αρχαίου κόσμου. Γράφει ο ίδιος, στην τελευταία του ποιητική συλλογή, την «Εκ του πλησίον»: «Μπρος, ας διαγραφούν οι Αντιγόνες και ας αντικατασταθούν δικαίως οι Κρέοντες όλοι. Αδιάκοπα να ευδοκιμεί ο ηδύοσμος ως νους μονογενής». Είναι μία συστηματική, αν θέλετε, προσπάθεια του Ελύτη, τα απλά, φυσικά, ταπεινά στοιχεία, αυτά που είναι δίπλα μας ασήμαντα, που πολλές φορές τα προσπερνάμε, αυτά να είναι φορείς των ηθικών δυνάμεων, αυτά να λειτουργήσουνε ως σύμβολα και όχι τα σύμβολα της παράδοσης, σύμβολα του αρχαίου κόσμου, σύμβολα κουρασμένα, θα ‘λεγε κανείς, για να δώσουν τη νέα δυναμική σε ένα πολύ ιδιαίτερο προσωπικό σύμπαν, όπως είναι αυτό του Ελύτη. Επιζητώντας, μάλιστα, να καταδυθεί στις πηγές της ζωής και από εκεί να αναδυθεί καίριος και άμεσος, αναγγέλλοντας τη νέα, τη δυνατή όψη των πραγμάτων, τολμά να αντικαταστήσει τα ιερά σύμβολα με νέα, τοποθετώντας στη θέση του σταυρού (αυτό είναι ένας συμβολισμός , που υπάρχει στο «Άξιον Εστί») τρίαινα με δελφίνι, στη θέση των αγγέλων κόρες γυμνές, στη θέση της Παρθένου κόρη ανθοκρατούσα. Και αυτό όχι από «αιρετική» διάθεση, την οποία δεν είχε, αλλά γιατί συνειδητά θέλει να αποδώσει στις ταπεινές φυσικές μονάδες, πνευματική αξία και οφειλόμενη τιμή.

Γράφει στον «Κήπο με τις Αυταπάτες» «Τιμή στην ελέα για την εγνωσμένη της φρόνηση, στη λουΐζα για την ευγενική της καταγωγή και τους λεπτούς της τρόπους, στο νεράντζι για τον τρόπο που επέτυχε δέκα αιώνες αργότερα να συμπυκνώσει τη σκέψη των Ιώνων, στον θαλασσινό βράχο για τη μνήμη των πατέρων πάντων, στο απλώς κυανό, για το απείρως παρόμοιο.». Και από την εγνωσμένη φρόνηση της ελέας, από το φύλλο με τις «μαγικές» ιδιότητες ή καλύτερα με τις ηθικές δυνάμεις, ο Ελύτης θα περάσει σε όλη τη «γκάμα» του γλαυκού, του υδάτινου, που θα τον ωθήσει να διαμορφώσει τη νησιωτική του συνείδηση, αλλά και τη φυσική μεταφυσική του, με στέρεο άξονα σε ένα διαρκώς κινούμενο σύμπαν το Φως, τον Ήλιο εν προκειμένω».

Στη συνέχεια, η κ. Ηλιοπούλου αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στις πολλές αναφορές του Ελύτη στον Ήλιο και ολοκλήρωσε την εξαιρετική ομιλία της λέγοντας « ….με σημειολογικό πυρήνα τον πολυάχτιδο Ήλιο, μέσα σε ένα ευρύ φυσικό πλαίσιο, κρατώντας ως ανεκτίμητα όπλα του τις πνευματικά ασκημένες αισθήσεις, αλλά και το πλούσιο «κλαβιέ» (Σημ. κλειδοκύμβαλο) της Ελληνικής γλώσσας, ο Ελύτης διαμόρφωσε ένα στέρεο σύμπαν στοχασμών, αξιών, μία ποίηση αποκαλυπτική των πολλαπλών δυνατοτήτων της ζωής, μία ποίηση, όπως λέει, «από μέντα κι από λόγια του Ιωάννου», της οποίας ένα μόνο μικρό θέμα ακροθιγώς θίξαμε σήμερα, το θέμα της φύσης».

Επίσης, η κ. Ηλιοπούλου, στο ερώτημα που της ετέθη από το ακροατήριο «Ο Ελύτης πώς ήταν σαν άνθρωπος;», απάντησε ως εξής «Θα σας έλεγα, στην προκειμένη περίπτωση, μιλώντας για τον Ελύτη, πως υπήρχε μια εντυπωσιακή συνέπεια βασικών αρετών, που προβάλει μέσα στο έργο του, με τρόπους ζωής της καθημερινότητάς του. Η λιγοσύνη, που προβάλει μέσα στο έργο του σαν μία μεγάλη αξία, ο ασκητισμός ακόμα, ήτανε μία καθημερινή πρακτική του. Ζούσε με πολύ λίγα, ζούσε αφοσιωμένος στην Τέχνη του, έχοντας λίγους φίλους και διαθέτοντας πολύ χρόνο στην ίδια την Τέχνη, στην ποίησή του. Αλλά, αυτό που είπα πριν, οι αξίες, που ανιχνεύονται μέσα στο έργο του και που υπηρετεί το έργο του, η αθωότητα, η δικαιοσύνη, ήτανε προθέσεις, αξίες και στόχοι και της καθημερινότητάς του. Υπό αυτήν την έννοια, μελετώντας κανείς το έργο.  έννοια του, μπορεί να σχηματίσει μία καθαρή εικόνα του ανθρώπου, έστω κι αν δεν τον έχει ζήσει».

Κατόπιν, προβλήθηκε βίντεο από το αρχείο της Ε.Ρ.Τ. Α.Ε., από την τελετή απονομής του βραβείου Νόμπελ στον Οδυσσέα Ελύτη, το 1979, και αμέσως μετά η κ. Εμμανουήλ Θεανώ ανέγνωσε το βιογραφικό του Άρχοντος Πρωτοψάλτου κ. Χουρμούζιου Νταραβάνογλου, ο οποίος διηύθυνε τη χορωδία της Ιεράς Μητρόπολης Ν. Ιωνίας, Ν. Φιλαδελφείας, Ν. Χαλκηδόνος και Ηρακλείου, η οποία απέδωσε με εξαιρετικό τρόπο μελοποιημένα ποιήματα του  Οδυσσέα Ελύτη, αποσπώντας το θερμό χειροκρότημα του παρισταμένου κοινού.

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με τις ευχαριστίες του Πρόεδρου του Φ.Ο.Ν.Ι. κ. Χρήστου Ιωάννου προς όλους τους συντελεστές της εκδήλωσης και προς το κοινό, καθώς και με την επίδοση ανθοδέσμης τόσο προς την κ. Ηλιοπούλου όσο και προς τον κ. Νταραβάνογλου.

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί πως την εξαιρετική αυτή εκδήλωση παρακολούθησαν μεταξύ πολλών άλλων: ο Πρωτοσύγκελος της οικείας Μητρόπολης, Πανοσιολογιότατος Αρχιμανδρίτης π. Αρβανίτης Επιφάνιος, ο Αρχιερατικός Επίτροπος Ν. Ιωνίας, Πανοσιολογιότατος Αρχιμανδρίτης π. Καμπουρίδης Τιμόθεος, ο Δήμαρχος Ν. Ιωνίας κ. Γκότσης Ηρακλής, οι επικεφαλείς των δημοτικών παρατάξεων «Δημιουργία – Αλληλεγγύη» και «Δύναμη προοπτικής» κ.κ. Μανούρης Παναγιώτης και Θωμαΐδου Δέσποινα αντίστοιχα, ο Πρόεδρος του Συλλόγου Θεσσαλών και Δημοτικός Σύμβουλος («Δημιουργία Αλληλεγγύη») κ. Καναβός Μιλτιάδης, ο Δημοτικός Σύμβουλος κ. Χριστοδούλου Βασίλης, ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Φυσιολατρικών Ορειβατικών Εκδρομικών Σωματείων Ελλάδας κ. Κατσαντώνης Βασίλειος, ο πρόεδρος της ΔΙΑ.Π.Ε. κ. Δαρμογιάννης Γιάννης, το μέλος του Δ.Σ. του Α.Γ.Σ. «Ανατολή» κ. Τσαγκαράκης Κωνσταντίνος, η πρόεδρος του Συλλόγου Γυναικών Ν. Ιωνίας κ. Μπανούση Λέλα, ο πρόεδρος της «Ρουμελιώτικης Εστίας» κ. Βελιανίτης Κώστας , από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Καππαδόκων κ. Τελλίδου Μαρία και από των Σύλλογο Σμυρναίων κ. Ανθρακίδου Ελσα.




Εκδρομή στην όμορφη Πίνδο και στα χωριά των Τζουμέρκων

27-29.10.2017, τρείς μέρες απόδρασης από την καθημερινότητα. Προορισμός μας τα όμορφα χωριά των Τζουμέρκων.

Παρασκευή  πρωί, ο καιρός δείχνει ότι θα είναι καλός, μια παρέα από παλιά και νέα μέλη του Ομίλου, ξεκινήσαμε για την Ήπειρο.

Κάνοντας την πρώτη στάση μας στο Κιάτο για το καθιερωμένο καφεδάκι, αυτό που μας βοηθά να ανοίξουν τα βλέφαρα μας καλά, αρχίσαμε να  ταξιδεύουμε μες στην τρελή χαρά. Φθάνοντας στο  Ρίο και περνώντας την  γέφυρα «Χαρίλαος Τρικούπης» προς Αντίρριο, ξαφνικά λέμε «…..δεν κάνουμε μια στάση στο Μεσολόγγι;», όχι φυσικά μέσα στην πόλη, αλλά στο λιμάνι. Ο λαμπερός ήλιος και τα ήρεμα νερά της λιμνοθάλασσας  μας επέτρεψαν να απολαύσουμε μια υπέροχη βόλτα.

Συνεχίζουμε την διαδρομή μας προς ένα επίγειο παράδεισο, την Κορωνησία, ένα ιδιαίτερο χωριό – νησί στον Αμβρακικό, 25 χιλιόμετρα από την πόλη της Άρτας. Ξαφνικά βρεθήκαμε να κινούμαστε πάνω σε μια στενή λωρίδα γης που χωρίζει την θάλασσα. Εδώ λοιπόν γευματίσαμε.

Η Άρτα ήταν η πόλη που θα μας φιλοξενούσε για τα επόμενα δύο βράδια.

Σήμερα 28η Οκτωβρίου, μέρα εθνικής γιορτής και ξεκινήσαμε για τα όμορφα Τζουμέρκα και προς το χωριό Άγναντα.

Κάνοντας μια πανέμορφη διαδρομή φθάσαμε στο χωριό που είναι πνιγμένο κυριολεκτικά στα έλατα, τα πλατάνια, τα πεύκα και τις κουμαριές με πλούσια βλάστηση και τρεχούμενα νερά,. Το ψιλόβροχο  περιόρισε πολλούς από εμάς να περιδιαβούμε το χωριό. Τα γραφικά καφενεδάκια, του χωριού, μας επέτρεψαν να απολαύσουμε ένα καφεδάκι και να αγναντέψουμε τις ομορφιές του από εκεί.

Συνεχίζοντας τη διαδρομή μας, φθάσαμε στο μεγαλειώδες σπήλαιο της Ανεμότρυπας, το μοναδικό σπήλαιο που το διασχίζει ποτάμι σε όλο το μήκος του. Μια δημιουργία της φύσης, με ιστορία 15 εκατομμυρίων ετών. Κατά την είσοδο μας στο σπήλαιο, ο ήχος του νερού, που έρχεται από το βάθος, οι πρώτες εικόνες από τους σταλακτίτες αλλά και η θερμοκρασία, προϊδεάζουν τον επισκέπτη ότι η εξερεύνηση θα είναι απολαυστική.

Καιρός λοιπόν να γνωρίσουμε ένα δυσπρόσιτο σχετικά χωριό, φωλιασμένο στις καταπράσινες πλαγιές της Πίνδου, με αναλλοίωτο τον παραδοσιακό χαρακτήρα του, την Πράμαντα. Στην κεντρική πλακόστρωτη πλατεία δεσπόζει ο αιωνόβιος πλάτανος και η εκκλησία της Αγ. Παρασκευής, που αποτελεί το στολίδι του χωριού.

Καιρός για επιστροφή στην Άρτα, με μια στάση στη λιθόκτιστη ιστορική γέφυρα του Αράχθου το θρυλικό Γεφύρι της Άρτας, για φωτογραφίες, και ένα περίπατο από την μία πλευρά έως την άλλη, ολοκλήρωσε τις εξορμήσεις της ημέρας.

Και έφθασε η ημέρα της επιστροφής. Κοντά μας ήταν το ιστορικό Ζάλογγο, θα ήταν μεγάλη παράλειψη να μην το επισκεφθούμε. Ένα χωριό γεμάτο δόξα που τόσο γενναιόδωρα προίκισε η φύση με νερά, κλίμα, βλάστηση, πανοραμική θέα. Ένα προσκύνημα στις ηρωικές Σουλιώτισσες και στην Ιερά Μονή Αγίου Δημητρίου, στη σκιά του θρυλικού βράχου του Ζαλόγγου, κάτω από το επιβλητικό μνημείο.

Σειρά είχε το διαμάντι του Ιονίου, η μαγική πόλη της Ηπείρου, η πανέμορφη Πάργα. Η ηλιόλουστη ημέρα μας έδωσε την ευκαιρία να την επισκεφθούμε, να φωτογραφίσουμε τα πολύχρωμα σπίτια της, τα λιθόστρωτα σοκάκια, και την φανταστική θέα προς το Ιόνιο. Μια ώρα δεν φθάνει για να την χορτάσεις. Ραντεβού για να τη δούμε μια άλλη φορά.

Κατηφορίζοντας φθάσαμε στην Πρέβεζα, η οποία μας εξέπληξε με την ωραία μαρίνα, γεμάτη ιστιοπλοϊκά, δεκάδες εστιατόρια και μεζεδοπωλεία, πεζόδρομους και εκλεπτυσμένα μαγαζιά.

Όλα τα ωραία κάποια στιγμή τελειώνουν και φθάνει η ώρα να τα αφήσεις. Έτσι  μέσω της υποθαλάσσιας σήραγγας του Ακτίου, με τόνους κυβικά νερού να  στριμώχνονται πάνω από το κεφάλι μας, την περάσαμε και τρισευτυχισμένοι φτάσαμε βραδάκι στη Ν. Ιωνία.

Παναγιώτου Αγγελική




Κυριακάτικος περίπατος στην Αρχαία Αγορά και στον Βοτανικό Κήπο του Διομήδους

Ο σύλλογός μας στις 17/9/2017 πραγματοοίησε έναν όμορφο & επιμορφωτικό  περίπατο.

Επισκεφτήκαμε την Αρχαία Αγορά, που ήταν η καρδιά της αρχαίας πόλης, μιά μεγάλη ανοικτή πλατεία που αποτέλεσε την έδρα της δικαιοσύνης, το πολιτικό, οικονομικό, διοικητικό, κοινωνικό, θρησκευτικό και πολιτιστικό κέντρο της πόλης, όπου όλοι οι πολίτες συγκεντρώνονταν για να πραγματοποιήσουν κάθε είδους δραστηριότητα.

Την Αρχαία Αγορά διέσχιζε η οδός Παναθηναίων από την οποία διήρχετο η μεγάλη πομπή πρός την Ακρόπολη κατά την διάρκεια των εορτασμών των Παναθηναίων.

Γνωρίσαμε το μέρος όπου βρισκόταν η Βιβλιοθήκη, το Ωδείο, τη Στοά Αττάλου, το Μουσείο, το Ναό του Ηφαίστου και της Εργάνης Αθηνάς, το Βουλευτήριο και άλλα.

Αφού τελειώσαμε την ξενάγησή μας, εν συνεχεία επισκεφτήκαμε το Βοτανικό Κήπο του Διομήδους, στο Χαϊδάρι και αφου ήπιαμε το καφεδάκι μας στο κήπο που καταλαμβάνει μία έκταση 3.000 στρεμμάτων, δωρεά του ζεύγους Διομήδη, ξεναγηθήκαμε και γνωρίσαμε διάφορα είδη δένδρων και φυτών και μάθαμε για την πρόελευσή τους και τις ιδιοτητές τους στην φαρμακευτική και στην μαγειρική.

Όταν τελειώσαμε, ήπιαμε το κρασάκι μας σε γειτονική ταβέρνα και γυρίσαμε με πολλές  καινούργιες γνώσεις στην Νέα Ιωνία.

Ιωάννου Φωτεινή




Καλοκαιρινή απόδραση στην Αργολίδα

Το Ναύπλιο πάντοτε μας περιμένει για να κάνουμε τις βόλτες μας στα γραφικά σοκάκια του, να δούμε  το πανέμορφο Μπούρτζι, να περπατήσουμε και να φθάσουμε στην δημοφιλή παραλία της Αρβανιτιάς και από πάνω σου να αντικρίζεις το Παλαμίδι. Ένας ακόμη λόγος για να διανυκτερεύσεις στην όμορφη αυτή πόλη, το  καλοκαίρι, είναι μια επίσκεψη στην Αρχαία Επίδαυρο, που υπερηφανεύεται για την φυσική της ομορφιά και γιατί «φιλοξενεί» εδώ και χιλιάδες χρόνια ένα Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς, όπως το αρχαίο θέατρο, το ωραιότερο και το καλύτερα διατηρημένο.

Κάθε χρόνο σχεδόν ο ΦΟΝΙ διοργανώνει μια εκδρομή, ώστε να παρακολουθήσουν τα μέλη του μία παράσταση. Για το καλοκαίρι του 2017 επιλέξαμε να δούμε το έργο «Οιδίπους επί Κολωνώ» στις 8 Ιουλίου.

Σάββατο πρωί ξεκινήσαμε από την Ν. Ιωνία και περάσαμε την μέρα μας, μέχρι το μεσημέρι, στην παραλία του Δρεπάνου, με μπάνιο, ηλιοθεραπεία και φαγητό. Για την   μεσημεριανή μας  ξεκούραση, και τη διανυκτέρευση μας πήγαμε στο Ναύπλιο και δώσαμε το απογευματινό μας ραντεβού στη ρεσεψιόν του ξενοδοχείου, όπου όλοι μαζί ξεκινήσαμε για το θέατρο.

Στην παράσταση «Οιδίπους επί  Κολωνώ», που παρακολουθήσαμε, τον κεντρικό ρόλο είχε ο Κώστας Καζάκος, που φέτος συμπλήρωσε 60 χρόνια θεατρικής πορείας. Κέρδισε το τιμητικό χειροκρότημα του κοινού στην εμφάνιση του και φυσικά και στο τέλος της ερμηνείας του, ως φόρο τιμής για την λαμπρή παρουσίαση του. Εξαίρετος και ο Δ. Λιγνάδης, καθήλωσε το κοινό στον ρόλου του ως ξένος, αλλά και ως χορός ή Άγγελος, με το σπάνιο ταλέντο του. Η μουσική του Μ. Μάτσα συγγένευε με την ψαλτική, με το χορό των τεσσάρων ψαλτών και προσέδιδε τελετουργικό χαρακτήρα στην παράσταση.

Μετά το τέλος της παράστασης επιστρέψαμε στο Ναύπλιο. Μερικοί έκαναν την νυχτερινή τους βόλτα στην πόλη και άλλοι επέλεξαν να πάνε για ξεκούραση.

Η επόμενη μέρα, μετά το πρωινό μας, ήταν αφιερωμένη στην υπέροχη θάλασσα του Αργολικού Κόλπου. Ξεκινήσαμε για την κοντινή παραλία στο Βιβάρι. Μόλις φθάσαμε, αντικρίσαμε τόσους πολλούς λουόμενους που δεν μας έκανε καρδιά να μείνουμε εκεί. Τελικά επιλέξαμε να πάμε πάλι στο Δρέπανο. Η θάλασσα, το μπάνιο, το θέατρο σ’ αυτό το διήμερο αναπτέρωσε την ψυχική μας υγεία και διάθεση, ευτυχείς λοιπόν, γυρίσαμε στη Ν.  Ιωνία.

Ευχόμενοι να περάσουμε ένα όμορφο καλοκαίρι, ανανεώσαμε το ραντεβού μας για τον Σεπτέμβριο, για καινούργιες αποδράσεις.

Παναγιώτου Αγγελική




Παρουσίαση του Βιβλίου – Λευκώματος του Φ.Ο.Ν.Ι.

Τη Δευτέρα (08.05.2017), το απόγευμα, στο Συνεδριακό Κέντρο Ν. Ιωνίας, παρουσία πλήθους κόσμου, ο Φυσιολατρικός Όμιλος Νέας Ιωνίας πραγματοποίησε μία επετειακή εκδήλωση, όπου παρουσίασε το βιβλίο-λεύκωμα του Ομίλου, με τίτλο : «1962-2012 : ΙΣΤΟΡΙΑ 50 ΧΡΟΝΩΝ ΔΡΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΦΥΣΙΟΛΑΤΡΕΙΑ».

Την εκδήλωση προλόγισε το μέλος του Φ.Ο.Ν.Ι. κ. Φωτεινή Ιωάννου, η οποία μεταξύ άλλων ευχαρίστησε τους παριστάμενους για την παρουσία τους, κι αμέσως μετά ξεκίνησε η εκδήλωση με την προβολή ενός βίντεο με εικόνες από την πολυσχιδή δραστηριότητα του Ομίλου.

Κατόπιν, έλαβε τον λόγο ο Πρόεδρος του Φ.Ο.Ν.Ι. κ. Χρήστος Ιωάννου, ο οποίος, αφού ευχαρίστησε όλους όσοι συνέβαλαν στην υλοποίηση της έκδοσης του βιβλίου-λευκώματος του Ομίλου, είπε μεταξύ άλλων «Έχω την τιμή και τη χαρά να προλογίσω την όμορφη αυτή εκδήλωση για τα 50 χρόνια του Φυσιολατρικού Ομίλου Νέας Ιωνίας, ο οποίος παρουσιάζεται σε εσάς μέσα από τις σελίδες αυτού του βιβλίου-λευκώματος. Θα δείτε και θα διαβάσετε μέσα σε αυτό, την ιστορία του Ομίλου μας, τη διαδρομή και την εξέλιξή του. Είμαι βέβαιος ότι ο καθένας από εσάς θα βρει μέσα σε αυτό κάτι, ότι έλαβε μέρος σε μια όμορφη εκδήλωση του Ομίλου….» και ολοκλήρωσε τον χαιρετισμό του λέγοντας χαρακτηριστικά «Πιστεύω και ελπίζω ότι δεν θα σας απογοητεύσουμε και τα επερχόμενα χρόνια….».

Ακολούθως, τον λόγο έλαβε ο πρώην Πρόεδρος του Φ.Ο.Ν.Ι. και εμπνευστής της ιδέας για την έκδοση του βιβλίου-λευκώματος του Ομίλου, κ. Στέφανος Λιβέρης, λέγοντας «Στις πρώτες εκδρομές του Φυσιολατρικού, που έλαβα μέρος, γύρω στα τέλη του προηγούμενου αιώνα, αναρωτιόμουν πόσο κουράστηκαν οι διοργανωτές τους να τις οργανώσουν, αλλά και να σκεφτούν τις ιδέες για την πραγματοποίηση αυτών των εκδρομών. Όσο πέρναγε ο καιρός, η επαγγελματική ιδιότητα και εμπειρία με οδηγούσε σε σκέψεις γι’ αυτούς τους ονειροπόλους και θαρραλέους, που ίδρυσαν τον Όμιλο, και ενδόμυχα μακάριζα αλλά και θαύμαζα αυτούς, που ήταν στη Διοίκηση του Ομίλου, για την τόσο τιτάνια προσπάθειά τους. Αργότερα, όταν έγινα μέλος του Δ.Σ. και έζησα από κοντά τις αγωνιώδεις προσπάθειες, που γίνονταν για τον προγραμματισμό, το στήσιμο, αλλά και την πραγματοποίηση όχι μόνο μιας εκδρομής, αλλά και μιας οποιασδήποτε εκδήλωσης, ένιωθα δέος. Παράλληλα, στις επετειακές εκδηλώσεις των 45 και 50 χρόνων του Ομίλου, όταν έγιναν οι βραβεύσεις των παλαιών μελών, αλλά κι αυτών που διετέλεσαν Πρόεδροι, μου δημιούργησαν στο μυαλό την ιδέα, την εντύπωση, ότι δεν αρκεί ένα μετάλλιο ή ένα βραβείο σε έναν επιτυχημένο Πρόεδρο ή σε ένα μέλος του Δ.Σ., για να γραφτεί ή να διατηρηθεί η ιστορία του Ομίλου, γιατί ένα βραβείο ή ένα μετάλλιο θα τοποθετηθεί σε μία βιτρίνα, σε μια βιβλιοθήκη, και η δράση και η δημιουργία του οποιουδήποτε, αλλά και του Ομίλου, θα ξεχαστεί. Έτσι, ανέφερα την ιδέα μου στα μέλη του Δ.Σ. και προς μεγάλη μου έκπληξη βρήκα ολόθερμη συμφωνία και συγκατάθεση. Οφείλω δε να σημειώσω την ιδιαίτερη ενθάρρυνση που είχα από τους παλαιούς προέδρους του Ομίλου Θεόδωρο Τσεσμελή και Νίκο Χομπά».

Στη συνέχεια, ο κ. Λιβέρης αναφέρθηκε με περισσότερες λεπτομέρειες στο ιστορικό της έκδοσης του βιβλίου και ολοκλήρωσε την εισήγησή του λέγοντας «Εμείς, που οραματιστήκαμε και αποφασίσαμε αυτό το εγχείρημα, και όσοι δούλεψαν για την έκδοση του βιβλίου αυτού, κάναμε μια ευχή Το βιβλίο αυτό να είναι καλοτάξιδο και να είναι παρακαταθήκη και στόχος για τα επόμενα Δ.Σ., ώστε να αξιωθούν να εκδώσουν και το βιβλίο της Ιστορίας του Ομίλου μας, της 2ης Πεντηκονταετίας 2013-2063».

Η εκδήλωση συνεχίστηκε με την παρουσίαση του βιβλίου-λευκώματος, με πρώτο ομιλητή τον πρώην πρόεδρο της Ομοσπονδίας Φυσιολατρικών Ορειβατικών, Εκδρομικών Σωματείων Ελλάδος (Ο.Φ.Ο.Ε.Σ.Ε.) και μέλος του Φ.Ο.Ν.Ι., κ. Ανδρέα Αντωνόπουλο, ο οποίος έκανε μια αναδρομή στη δράση του Φ.Ο.Ν.Ι. και μεταξύ άλλων είπε «Οι δράσεις του Φυσιολατρικού είναι πάρα πολλές και έπρεπε να καταγραφούν σε ένα βιβλίο. Ο τέως πρόεδρος του Ομίλου, κ. Στέφανος Λιβέρης, έκανε πρόταση την ιδέα που είχε – σωστά κατά τη γνώμη μου – στο Δ.Σ. για την έκδοση ενός βιβλίου για τα 50 χρόνια, ξεδιπλώνοντας και περιγράφοντας την ιστορία του, δράσεις και μαρτυρίες, όχι μόνο από τα μέλη του Δ.Σ., αλλά και άλλων μελών του Ομίλου, απεικονίζοντας με λεζάντες πρώτα τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες και μετά τις έγχρωμες. Μία επιμελημένη εργασία, που προήλθε από το αρχείο του Ομίλου (πρακτικά, τρίπτυχα φυλλάδια, αποκόμματα Τύπου και άλλες πηγές). Το ευχάριστο για τον Όμιλο ήταν και είναι η συνεργασία και η συμμετοχή τους σε εκδηλώσεις της Ομοσπονδίας, του Δήμου και της Εκκλησίας της Νέας Ιωνίας. Η προσέλευση νέων μελών και φίλων τα τελευταία πέντε χρόνια έχει αυξηθεί σημαντικά στον Όμιλο. Οι εκδρομές και οι εκδηλώσεις, όπως περιγράφονται από το 1963 έως το 2012, στην Ελλάδα μας και μετά στο εξωτερικό, δείχνουν την εμπιστοσύνη των μελών του Ομίλου στα Δ.Σ. όλων των ετών».

Ολοκληρώνοντας την παρουσίασή του, ο κ. Αντωνόπουλος είπε «Είναι μια επιτυχημένη έκδοση για την ιστορία των 50 χρόνων, 1962-2012, γεμάτη ζωή και δράση για τη φυσιολατρία. Σας προτείνω ανεπιφύλακτα να προμηθευτείτε όλοι το βιβλίο».

Αμέσως μετά, έλαβε τον λόγο ο δικηγόρος και νυν πρόεδρος της Ο.Φ.Ο.Ε.Σ.Ε., κ. Βασίλης Κατσαντώνης, ο οποίος ανέφερε μεταξύ άλλων «Έτσι συνεχίζεται η παράδοση και δεν υπάρχει παράδοση, με κάθε έννοια, αν δεν συνυπάρχουν το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Ο καθένας μας, ο καθένας σας και η καθεμιά σας, βάζει ένα λιθαράκι σε αυτή την πολύχρονη πορεία, γιατί χωρίς αυτήν σβήνει και η ιστορία και η πατρίδα και η χώρα κάθε λαού. Ταξιδεύοντας στις σελίδες του βιβλίου αυτού, του όμορφου βιβλίου, είδα με μεγάλη μου χαρά, εκτός αυτών που γνώριζα προσωπικά από κάποιες εκδηλώσεις που έχει κάνει ο Όμιλός σας, τα χρόνια αυτά πώς ξεκίνησε, πώς μεγάλωσε, πώς μεγαλούργησε ως σήμερα, τι πρόσφερε στα μέλη του, στη λειτουργία της πόλης. Να είστε περήφανοι για τον Όμιλό σας και να συνεχίσετε την ιστορία σας. Αυτό το βιβλίο αποτελεί τη γραπτή ιστορία του Ομίλου σας, και να συνεχίσετε να τη γράφεται, για να γνωρίσουν και οι επόμενοι τι έκαναν οι προηγούμενοι. Ήταν μια έκπληξη για μένα».

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την αποφώνηση του προέδρου του Φ.Ο.Ν.Ι., κ. Ιωάννου, ο οποίος είπε χαρακτηριστικά «Ελπίζουμε ότι καταφέραμε να αποτυπώσουμε μέσα σε αυτό το βιβλίο την αγάπη μας για τη φύση και τις ομορφιές της πατρίδας μας. Πιστεύουμε ότι ξεφυλλίζοντας αυτό το βιβλίο, για τα 50 χρόνια δράσης του Ομίλου, θα βρείτε όλοι σας στιγμές από τις όμορφες εξορμήσεις και εκδηλώσεις μας, που θα σας θυμίσουν ευχάριστες στιγμές. Ευχαριστώ και πάλι για τη σημερινή παρουσία σας».

Αξίζει να σημειωθεί πως στην εκδήλωση παραβρέθηκαν μεταξύ πολλών άλλων ο Πρωτοσύγκελος της Ιεράς Μητρόπολης Ν. Ιωνίας, Ν. Φιλαδελφείας, Ν. Χαλκηδόνος και Ηρακλείου, Πανοσιολογιότατος Αρχιμανδρίτης π. Επιφάνιος Αρβανίτης, ο Δήμαρχος Ν. Ιωνίας κ. Ηρακλής Γκότσης, οι επικεφαλής των δημοτικών παρατάξεων «Δημιουργία Αλληλεγγύη» και «Δύναμη προοπτικής» κ.κ Παναγιώτης Μανούρης και Δέσποινα Θωμαΐδου αντίστοιχα, ο δημοτικός σύμβουλος κ. Βασίλης Χριστοδούλου, ο πρόεδρος της Δευτεροβάθμιας Σχολικής Επιτροπής Ν. Ιωνίας κ. Μιχάλης Κουβαράς, καθώς και ο επίτιμος πρόεδρος του Φ.Ο.Ν.Ι. κ. Νικόλαος Χομπάς.




Στα οροπέδια και τις παραλίες της Λακωνίας

 

Ανηφορίσαμε πλαγιές, στριφογυρίσαμε σε οροπέδια, διασχίσαμε ελατοδάση και γραφικά χωριά, οδηγηθήκαμε στην κόψη των γκρεμών……. και καταλήξαμε στο Κυπαρίσσι, ένα από τα πιο γοητευτικά θαλασσινά σημεία του Μωριά.

Σ’ αυτό ακριβώς το μέρος αποφάσισε ο Φ.Ο.Ν.Ι. να κάνει μια τουριστική και άκρως ενδιαφέρουσα εκδρομή.

Ξεκινήσαμε λοιπόν από το γνωστό σημείο στη Νέα Ιωνία, για το τριήμερο της Πρωτομαγιάς. Γεμάτοι κέφι και ενδιαφέρον για την όμορφη αυτή πλευρά της Λακωνίας.

Αν και οι ορεινοί δρόμοι που διατρέχουν την Λακωνία οδηγούν στην πλευρά του Πάρνωνα, που βρέχεται από το Μυρτώο πέλαγος έχουν βελτιωθεί αισθητά, πρέπει να είσαι προετοιμασμένος για μια μικρή περιπέτεια, ανηφορίζοντάς τις ατέλειωτες στροφές.

Η περιπλάνηση στα ορεινά χωριά τελειώνει στον παραδοσιακό οικισμό Χάρακας. Από εδώ ξεκινά η συγκλονιστική κατάβαση από τους γκρεμούς της Μαδάρας προς τ’ ακρογιάλια του Μυρτώου Πελάγους.

Το πέλαγος που σε κρυφοκοιτά πίσω από τις σχισμάδες των βράχων έρχεται όλο και πιο κοντά μας.

Φτάσαμε στο Κυπαρίσσι ή αλλιώς Βρύση. Έναν από τους ελάχιστους ανεπιτήδευτους παραδοσιακούς οικισμούς των ακτών του Μοριά, που διατηρεί το χρώμα και την γραφικότητα του (σ΄ αυτό βέβαια συνετέλεσε και η μακρόχρονη οδική απομόνωση) και τακτοποιηθήκαμε σε τρείς πολύ όμορφους ξενώνες με θέα την θάλασσα.

Αφού φάγαμε σε ένα από τα 3 ταβερνάκια και ξεκουραστήκαμε, το απόγευμα κάναμε έναν όμορφο περίπατο μιας ώρας περίπου, ακολουθώντας το ευχάριστο βατό μονοπάτι που μας οδήγησε στο μικρό παραθαλάσσιο ξωκλήσι του Αϊ Γιώργη.

Όσοι δεν περπατήσαμε μέχρι το ξωκλήσι ήπιαμε τον καφέ μας απολαμβάνοντας  την ομορφιά του πελάγους, σ’ ένα παραθαλάσσιο καφέ.

Το βράδυ φαγητό και ξεκούραση. Το επόμενο πρωί ξεκινήσαμε για έναν από τους πιο παραμυθένιους και ιδιαίτερους προορισμούς στην Ελλάδα, για το βράχο της Μονεμβάσιας, αυτή τη μικρή νησίδα στη Λακωνία που στέκεται περήφανη στη μέση της θάλασσας και κρύβει στα στενά της περάσματα μυστικά και ιστορίες, ενώ την άνοιξη γεμίζει χρώματα, αρώματα και θάλασσα.

Από εδώ κατάγεται και ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος, με το σπίτι του να έχει θέα το απέραντο γαλάζιο. Να, λοιπόν από που άντλησε την έμπνευση και τη σοφία του.

Τριγυρίσαμε στα δρομάκια της καστροπολιτείας, χαθήκαμε στα στενά περάσματα και τις καμάρες και χαζέψαμε τα σπίτια και τους ξενώνες με τις πολεμίστρες με την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική και αφήσαμε τη φαντασία μας να ταξιδέψει στην εποχή που ζούσαν οι πειρατές και οι ιππότες.

Περιπατήσαμε στο βυζαντινό καλντερίμι που οδηγεί στην κεντρική πλατεία με το παλιό κανόνι και την εκκλησία της Παναγίας της Μυρτιώτισσας. Απολαύσαμε το καφεδάκι μας και επιστρέψαμε στο όμορφο Κυπαρίσσι για μπάνιο και φαγητό.

Το επόμενο πρωί φορτώσαμε τα πράγματά μας στο πούλμαν για την επιστροφή, περνώντας για μεσημεριανό φαγητό και μπάνιο στο όμορφο λιμανάκι με τη βοτσαλωτή παραλία και τις γραφικές ταβέρνες, στην Πλάκα Λεωνιδίου.

Απογευματινό καφεδάκι στ’ Ανάπλι (Ναύπλιο) με το Μπούρτζι και το  Παλαμήδι, που δεσπόζει πάνω απ’ την πόλη.

Γεμάτοι από αυτό το εξαιρετικό τριήμερο γυρίσαμε το βραδάκι στη βάση μας  ( Νέα Ιωνία) χαρούμενοι, ευχαριστημένοι και με την ευχή να μπορούμε και στη συνέχεια να γευτούμε και άλλα τέτοια ταξίδια με το Φ.Ο.Ν.Ι.

 

Φωτεινή Ιωάννου