Αναβολή της Ετήσιας Απολογιστικής Γενικής Συνέλευσης

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Ομίλου, λόγω των προληπτικών μέτρων για την αποτροπή της εξάπλωσης του κορονοϊού (COVID-19), έλαβε ομόφωνα την απόφαση αναβολής της προγραμματισμένης για τις 18 Μαρτίου 2020, ετήσιας απολογιστικής Γενικής Συνέλευσης.

Θα υπάρξει εκ νέου ενημέρωση για τον χρόνο πραγματοποίησής της.




Αναβολή εκδήλωσης για το Άγιο Όρος

Κατόπιν συνεννόησης με την Ιερά Μητρόπολη Νέας Ιωνίας & Φιλαδελφείας και με τον δήμο Νέας Ιωνίας, η προγραμματισμένη εκδήλωση για το Άγιο Όρος «Περάσματα από τον Παράδεισο. Νοερό ταξίδι στο Άγιον Όρος», της 11ης Μαρτίου 2020 στον κινηματογράφο ΑΣΤΕΡΑ, αναβάλλεται.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί εν ευθέτω χρόνο.




Εκδήλωση αφιερωμένη στον Γιώργο Σεφέρη

Με μεγάλη επιτυχία στις 18 Νοεμβρίου 2019 πραγματοποιήθηκε το αφιέρωμα στον πρώτο Έλληνα Νομπελίστα, ποιητή και πολιτικό Γεώργιο Σεφέρη.

Κύριος ομιλητής ήταν ο καθηγητής Νεοελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών κος Ευριπίδης Γαραντούδης, ο οποίος με τις γνώσεις του, την εξαιρετική του ομιλία και την μεταδοτικότητά του ανέλυσε το ¨φαινόμενο¨ Γεώργιος Σεφέρης.

Στην συνέχεια ο σκηνοθέτης και ηθοποιός Θανάσης Χαλκιάς απήγγειλε ποιήματα του τιμώμενου Νομπελίστα και τέλος η χορωδία της Ιεράς Μητροπόλεως Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας υπό την διεύθυνση του άρχοντα πρωτοψάλτου  Χουρμουζίου Νταραβάνογλου τραγούδησε μελοποιημένα ποιήματά του.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο σεβασμιότατος Μητροπολίτης Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας κ.κ. Γαβριήλ, η εκπρόσωπος της Δημάρχου, η αντιπρόεδρος κα Χρυσάνθη Σφυρή και  ο Γενικός Γραμματέας της Ο.Φ.Ο.ΕΣ.Ε. κος Βασίλης Κατσαντώνης, εκπρόσωποι παρατάξεων, φορέων και συλλόγων.

Αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στην συντονιστική επιτροπή επί των πολιτιστικών και στο Δ.Σ. για τα τόσο ωραία αφιερώματα που μας προσφέρουν κάθε χρόνο.

Φωτεινή Ιωάννου




Κυριάκι – Ι.Μ. Οσίου Λουκά – Αρβανίτσα

1η Δεκέμβρη 2019. Μπήκε ο χειμώνας και πολλοί από εμάς άρχισαν τις προετοιμασίες για τις γιορτές των Χριστουγέννων. Άντε τώρα να τους πείσεις να αφήσουν κατά μέρος τις δουλειές και να μαζευτούμε για μια εξόρμηση στην ύπαιθρο. Και όμως μέχρι τελευταία στιγμή δήλωναν συμμετοχή για την εκδρομή στο Κυριάκι και την Αρβανίτσα.

Κοντινή απόσταση κι έτσι δεν ξεκινήσαμε πολύ πρωί. Μια στάση για καφέ στην Αλίαρτο. Και από εκεί στον Ελικώνα, σε ένα κρυμμένο θησαυρό της Ελληνικής φύσης, το οροπέδιο της Αρβανίτσας.

Ο καιρός ήταν ευνοϊκός και όλοι περπάτησαν μέσα στα έλατα, σε ένα φυσικό χλοοτάπητα που δεν φύτεψε και ούτε συντήρησε ανθρώπινο χέρι.

Από εκεί βρεθήκαμε στην Ιερά Μονή Οσίου Λουκά, την Αγιά Σοφιά της Ρούμελης, όπως αποκαλούν τον ναό. Κτίσμα του 1011 με μνημειώδη αρχιτεκτονική και πλούσιο διάκοσμο. Το καθολικό εντυπωσιάζει για τον πλούσιο εσωτερικό του διάκοσμο. Συνθέσεις από χρωματιστά μάρμαρα καλύπτουν το δάπεδο του ναού, όπως και τις κατακόρυφες επιφάνειες των τοίχων. Τα λαμπρά ψηφιδωτά που κοσμούν τις ανώτερες επιφάνειες του καθολικού, αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα ψηφιδωτά σύνολα της μέσο-βυζαντινής τέχνης.

Μετά το προσκύνημα μας στο μοναστήρι, σειρά είχε το χωριό Κυριάκι, χτισμένο σε ένα καταπράσινο τοπίο, σε υψόμετρο 720 μέτρα, στις βορειοδυτικές πλαγιές του Ελικώνα.

Εκεί γευματίσαμε αφού πρώτα περπατήσαμε, λίγο, μέσα στο χωριό και είδαμε την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, την πλατεία με τον γέρικο πλάτανο.

Τι άλλο να θέλαμε; Από μια όμορφη, ήρεμη ημέρα μέσα στη φύση, για να γυρίσουμε ευτυχισμένοι στα σπίτια μας.

Παναγιώτου Αγγελική




Ας πούμε πάλι, Καλή Χρονιά

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή όταν παίρνουμε στα χέρια μας το περιοδικό του Ομίλου, συμπίπτει να είμαστε στα πρόθυρα ενός Νέου Χρόνου και χωρίς πολλές φορές να το καταλάβουμε κάνουμε σκέψεις για το παρελθόν, για το μέλλον, για τη ζωή μας και εμείς οι φυσιολάτρες, για το «μεράκι» μας, την φυσιολατρία. Θα μπούμε λοιπόν και πάλι στον πειρασμό να κάνουμε κάποιες ωφέλιμες ίσως σκέψεις.

Ένας Νέος Χρόνος έφθασε λοιπόν. Την στιγμή που ο παλιός ο χρόνος παραδίδει την σκυτάλη στον νέο, συνειδητοποιούμε ότι μας δίδεται μια νέα παράταση ζωής, μια νέα ευκαιρία για καινούργιες αναζητήσεις. Συνήθως καλωσορίζουμε με πανηγυρισμούς την είσοδό μας στο νέο έτος και ξεκινάμε την νέα χρονιά με ανανεωμένες ελπίδες. Οι πανηγυρισμοί τις περισσότερες φορές είναι άνευ ουσιαστικού περιεχομένου και μας δίνουν μια ψευδαίσθηση προσωρινής ευφορίας. Ίσως καλύτερα θα έπρεπε να κάνουμε έναν απολογισμό, για το πώς χρησιμοποιήσαμε τον χρόνο του προηγούμενου έτους. Να χαρούμε αν κάναμε καλή χρήση του χρόνου μας. Να λυπηθούμε και να προβληματισθούμε, αν τον σπαταλήσαμε άσκοπα. Τέλος να πάρουνε κάποιες αποφάσεις για το Νέο Έτος.

Όλοι περιμένουμε μια αλλαγή, κάτι διαφορετικό προσδοκούμε. Κάποια απραγματοποίητα όνειρα ελπίζουμε να πραγματοποιηθούν. Νέα όνειρα πλάθουμε με την φαντασία μας, για την νέα περίοδο της ζωής μας, την νέα χρονιά. Ο άνθρωπος εκ φύσεως ατενίζει πάντα μπροστά. Τον συναρπάζει το νέο, το μοντέρνο, το καλύτερο, το πιο ωραίο, το πιο αληθινό. Αλλά ποιο μπορεί να είναι το αληθινά καινούργιο, που τον νέο χρόνο θα ικανοποιήσει πιο βαθιά την ψυχή μας; Είναι πολύ δύσκολο κανείς να το βρει, αν δεν κάνει βαθιά και ειλικρινή ενδοσκόπηση, αποκλείοντας τα φευγαλέα και επιδερμικά συναισθήματα. Ποιού στόχου άραγε, η επίτευξη μπορεί να μας κάνει αληθινά ευτυχισμένους;

Εμείς οι φυσιολάτρες αποφεύγουμε τους πανηγυρισμούς και την ποίηση. Κάνουμε βέβαια απολογισμό για τον χρόνο που φεύγει και πολλές φορές προβληματιζόμαστε, αλλά πράγματι ατενίζουμε μπροστά, ξεπερνάμε τα φευγαλέα συναισθήματα γιατί έχουμε διαμορφώσει πια την βεβαιότητα ότι αν στην νέα χρονιά επιτύχουμε τους φυσιολατρικούς μας στόχους, θα είμαστε στο τέλος του χρόνου που έρχεται, αληθινά ευτυχισμένοι. Πάντα πιστεύουμε ότι υπάρχουν πολύ καλύτερα πράγματα και ευκαιρίες μπροστά, από όσα αφήσαμε πίσω.

Καλή φυσιολατρική χρονιά και υγεία σε σας και στις οικογένειές σας.

Λιβέρης Στέφανος




Αναμνήσεις από την χώρα των Βάσκων

¨Να γυρίζεις τη γης, να βλέπεις – να βλέπεις και να μη χορταίνεις καινούρια χώματα και θάλασσες κι ανθρώπους κι ιδέες και να τα βλέπεις όλα σα για πρώτη φορά, να τα βλέπεις όλα σα για τελευταία φορά, με μακρόσερτη ματιά, κι έπειτα να σφαλνάς τα βλέφαρα και να νιώθεις τα πλούτη να κατασταλάζουν μέσα σου, ήσυχα, τρικυμιστά, όπως θέλουν, ωσότου να τα περάσει από την ψιλή κρισάρα του ο καιρός, να κατασταλάξει το ξαθέρι απ’ όλες τις χαρές και τις πίκρες σου τούτη η αλχημεία της καρδιάς, είναι θαρρώ, μια μεγάλη, αντάξια του ανθρώπου ηδονή…..

Έκαμα μερικά ταξίδια – πνευματικές πειρατείες, ξεσπάσματα της καρδιάς που πονούσε, απληστία του ματιού που λαχτάριζε και βιάζουνταν, προτού να σβήσει, να δει όσο περισσότερο μπορεί νερό και χώμα.

Όταν σφαλνώ τα μάτια για να δω, ν’ακούσω, να μυριστώ και ν’αγγίξω μιά χώρα που γνώρισα, νιώθω να ταράζεται και αναγαλλιάζει το κορμί μου, σα να ’ρχεται κοντά μου πρόσωπο αγαπημένο.¨

Ν. Καζαντζάκης (Ταξιδεύοντας)

Δανείστηκα αυτόν τον πρόλογο από τον Καζαντζάκη για να επισημάνω όχι μόνο την σημασία και την επίδραση που έχουν τα ταξίδια αλλά και πώς πρέπει να τα αφουγκραζόμαστε. Το ταξίδι που κάναμε ήταν εκτός από υπέροχο, ήταν λίγο κουραστικό αλλά αναγκαίο για να γευτείς όλες αυτές τις συναισθηματικές φορτήσεις, την τόση μάθηση, τόση διαφορετική προσέγγιση στο οτιδήποτε μας προέκυπτε, ήταν ένα ταξίδι άξιο να το βιώσει κανένας. Ήταν μοναδικό γι’αυτή την προσέγγιση στην Γαλικία, στην Αστούριας, στη Ναβάρα, στην Χώρα των Βάσκων, τόσα μαθήματα για την ιστορία της Ισπανίας, τόσα μυνήματα από την Χώρα των Βάσκων. Άξιο ενα τέτοιο ταξίδι ενός κομματιού της ζωής.

Ο διοργανωτής και ξεναγός μας Γιάννης Λυμτσιούλης, μάστορας αυτού του ταξιδιού, μας ταξίδεψε έξω απο τα καθιερωμένα, απ’τα βατά. Δεν μας διεκπεραίωσε ένα ταξίδι όπως σωστά το αναφέρει, μας έμαθε πώς πραγματικά πρέπει να βιώνεται το κάθε ταξίδι που θέλει να κάνει ο καθένας μας και πώς έχει όχι να κοιτάζει αλλά να βλέπει και προπαντώς να ακούει το κάθε τι στον δρόμο του ταξιδιού.

Η μουσική και τα τραγούδια που συνόδευαν το θέμα του κάθε τόπου έδιναν κι ένα άλλο τόνο πραγματικότητας αφήνοντας την φαντασία σου να ταξιδεύει κι αυτή, εκεί ξεκινώντας από το Santiago de Compostela, στoν Φάρο του Ηρακλή στην La Coruña, στην Rias Altas, στην Gijόn, στην Covadanga, εκεί ψηλά στα Picos Europa, στην Altamira, στην Pamplona, στην μοναδική Guernica, στο Bilbao και Guggenheim, στην διαδρομή της βόρειας παραλίας μέσα από τους κόλπους και τα δάση στο απέραντο πράσινο, αντίκρυ στο απέραντο γαλάζιο του Βισκαïκού κόλπου, σε τόσα και τόσα μέρη. Μιά πραγματικά μοναδική εμπειρία εξ ολοκλήρου το ταξίδι μας.

Πώς να αφηγηθείς τις χιλιάδες εικόνες, την τόση ιστορία μέσα σε πέντε αράδες; Το καλύτερο βιβλίο είναι οι αναμνήσεις του ταξιδιού μας, συνεχίζοντάς το νοερά.

Ευχαριστούμε τον Πρόεδρό μας που σκέφτηκε αυτή την εκδρομή, το Δ.Σ. που ενέκρινε αυτή την εκδρομή χωρίς καμιά αντίρρηση για όλους εμάς που την βιώσαμε συμμετέχοντας και την ευχαριστηθήκαμε ως μέσα στα βάθη του μυαλού, της καρδιάς και της ψυχής μας. Εύχομαι να κάνουμε κι άλλες πολλές τέτοιας ποιότητας εκδρομές.

Β. Βεργόπουλος

Μέλος Δ.Σ.




Ετήσια Τακτική Συνέλευση

Την 18η  Μαρτίου 2020 ημέρα Τετάρτη και ώρα 18.00 στην αίθουσα του Ομίλου, Μεσολογγίου 40 Νέα Ιωνία, 4ος  όροφος θα πραγματοποιηθεί η Ετήσια Τακτική Γενική Συνέλευση των μελών του Φυσιολατρικού Ομίλου Νέας Ιωνίας  με θέματα ημερήσιας διάταξης :

  1. Εκλογή Προέδρου και Γραμματέα Γενικής Συνέλευσης.
  2. Έκθεση Εξελεγκτικής Επιτροπής για την οικονομική διαχείριση του έτους 2019.
  3. Έγκριση Οικονομικού Απολογισμού έτους 2019.
  4. Απαλλαγή των μελών του Δ.Σ. και της Εξελεγκτικής Επιτροπής από κάθε ευθύνη.
  5. Έγκριση Προϋπολογισμού έτους 2020

Καλούνται όλα τα μέλη του Ομίλου να προσέλθουν στην Γενική Συνέλευση.

Το Διοικητικό Συμβούλιο




Ημερήσια εκδρομή στην Σαλαμίνα

Όταν ήμασταν μικροί, τα καλοκαίρια πολλές φορές πηγαίναμε εκδρομή για μπάνιο στα Σελίνια, στη Σαλαμίνα και για προσκύνημα στη Φανερωμένη.

Από την ιστορία πάλι γνωρίζαμε το νησί για την ναυμαχία της Σαλαμίνας. Ποτέ όμως δεν είχαμε επισκεφθεί το νησί και τα αξιοθέατα του. Είπαμε λοιπόν, να πάμε στη Σαλαμίνα και να την επισκεφθούμε, αλλιώς.

Ξεκινήσαμε το πρωί (12.05.2019) και φθάνοντας στο Πέραμα, με το καράβι της γραμμής, σε 15’ λεπτά βρεθήκαμε στο λιμάνι του νησιού, τα Παλούκια. Εκεί μας περίμενε η ξεναγός μας, η κα Μίχα, γεννημένη και μόνιμος κάτοικος του νησιού, η οποία ανέλαβε το έργο της ξενάγησης και όπως αποδείχτηκε ήταν μια εξαιρετική ξεναγός.

Πρώτος μας σταθμός το Αρχαιολογικό Μουσείο της Σαλαμίνας. Το διατηρητέο κτήριο του πρώην 1ου Καποδιστριακού Σχολείου του νησιού ανακατασκευάστηκε, σύμφωνα με τις προδιαγραφές ενός σύγχρονου μουσείου. Τα ευρήματα που φιλοξενεί στην μόνιμη έκθεσή του αποτελούν δείγμα της ένδοξης ιστορίας της Σαλαμίνας.

Επόμενος σταθμός μας το Μοναστήρι του Αγίου Νικολάου, που ξαναγεννήθηκε μετά από 130 χρόνια. Μέσα στο υπέροχο πευκόδασος, σε σημείο που απλώνεται η θέα προς τον κόλπο του νησιού, που υπήρξε καταφύγιο καταδιωκόμενων κατά την επανάσταση .Η μοναχή Χριστονύμφη, μας υποδέχθηκε, στην αυλή της Μονής προσφέροντας μας καφέ, νερό. Μας έκανε μια σύντομη αναφορά για την ιστορία του μοναστηριού, καθώς και για τον θρύλο με τα «μπουριά». Ένας θρύλος που συνοδεύει αυτό το μοναστήρι. Στην αυλή του υπάρχει το καταβάσιο που πολλοί το συνδέουν με τον αρχαίο ναό της Εκάτης, που υπήρχε στην περιοχή, αλλά και με το παλάτι του Αίαντα. Ο θρύλος λοιπόν λέει ότι μπορεί να συνδεόταν με στοές και με τη σπηλιά του Ευριπίδη.

Πλησιάζοντας προς τα Κανάκια, είναι το μοναδικό Μυκηναϊκό ανακτορικό συγκρότημα ταυτισμένο με το βασίλειο του Αίαντα. Πρόκειται για ολόκληρο σύστημα δωματίων σε παράλληλες σειρές. Ως σήμερα έχουν ανιχνευθεί 45 δωμάτια και βοηθητικοί χώροι. Εκεί μας έγινε μια ανεπανάληπτη ξενάγηση.

Στην παραλία  Κανάκια γευματίσαμε, και μερικοί τολμηροί έκαναν και μπάνιο. Κατά την επιστροφή μας σταματήσαμε στον Τύμβο των Σαλαμινομάχων, αφιέρωμα μνήμης για την ιστορική ναυμαχία. Μια αναμνηστική φωτογραφία, και άρχισε ο δρόμος της επιστροφής, κάνοντας μια στάση στη Μονή Φανερωμένης και σε ένα ακόμη αξιοθέατο του νησιού το σπίτι – μουσείο  του Άγγελου Σικελιανού, δίπλα στη θάλασσα.




Πρωτοχρονιά στην Βέροια, την ¨Ιερουσαλήμ¨ της Μακεδονίας

Πάει ο παλιός ο χρόνος ας γιορτάσουμε παιδιά………….

Αποχαιρετήσαμε για μια ακόμη φορά τον παλιό χρόνο. Όλοι κάπου γιόρτασαν αυτή τη σημαντική ημέρα. Έτσι και ο Φ.Ο.Ν.Ι. αποφάσισε να του “κουνήσει το μαντήλι” με μια τετραήμερη δισυπόστατη εκδρομή στο κέντρο της Μακεδονίας. Σε μια πόλη με σπουδαία ιστορία, μια πόλη με παραδοσιακές συνοικίες και πολιτισμό, στην υπέροχη Βέροια την μικρή Ιερουσαλήμ, όπως την ονομάζουν για τις δεκάδες βυζαντινές εκκλησίες της, οι οποίες, οι περισσότερες, έχουν μετατραπεί σε τζαμιά.

Ξεκινήσαμε λοιπόν να επισκεφθούμε την πόλη αυτή με τη σπουδαία ιστορία και διαδρομή, την δεύτερη μεγάλη πόλη της Ημαθίας, μετά τις γειτονικές Αιγές, πρωτεύουσα της Μακεδονίας κατά τους χρόνους του Φιλίππου και του Μεγάλου Αλέξανδρου.

Την πόλη που επισκέφθηκε, δίδαξε τον Χριστιανισμό και ίδρυσε Εκκλησία, ο Απόστολος Παύλος.

Την πρώτη ημέρα (Σάββατο 29/12/2018) με ενδιάμεσες στάσεις και μια άκρως νόστιμη τσιπουροκατάνυξη με μεζεδάκια που μας φίλεψαν 2 – 3 κυρίες της παρέας μας, εντός του πούλμαν, φτάσαμε στην Βεργίνα όπου εκεί επισκεφθήκαμε και γνωρίσαμε το Μουσείο Βασιλικών Τάφων των Αιγών (μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO) όπου ανάμεσα στους τάφους ξεχωρίζει ένα ταφικό μνημείο που σύμφωνα με τον καθηγητή αρχαιολογίας Μανόλη Ανδρόνικου, ανήκε στον Βασιλιά Φίλιππο Β’, πατέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Κοιτώντας τα ευρήματα σε συνεπαίρνει  ο μεγάλος αριθμός κτερισμάτων που είναι έργα τέχνης, αρκετά από αυτά από χρυσό όπως η περίφημη λάρνακα με τον δεκαεξάκτινο ήλιο (αστέρι της Βεργίνας) σύμβολο της Μακεδονικής δυναστείας.

Αφού λοιπόν γίναμε πιο, πλούσιοι, γνωρίζοντας όλα αυτά τα θαυμάσια, κατευθυνθήκαμε στο πολύ καλό ξενοδοχείο μας, στην Βέροια, για ξεκούραση ή μια βόλτα στην πόλη για όσους το επέλεξαν.

Την επομένη ημέρα (Κυριακή 30/12/2018) χωριστήκαμε σε δύο ομάδες, γ’ αυτό παραπάνω ονόμασα την εκδρομή δισυπόστατη. Την ομάδα των πεζοπόρων και την ομάδα των περιηγητών.

Όσοι συμμετείχαν στην ομάδα των πεζοπόρων είχαμε την ευκαιρία να περπατήσουν στο Βέρμιο. Την Κυριακή κάναμε μια κυκλική διαδρομή που άρχιζε από την Ιερά Μονή της Παναγίας Σουμελά και καταλήξαμε στο ίδιο σημείο. Τα πρώτα 2 χλμ κινηθήκαμε μέσα σε δάσος από οξιές και τα πρώτα χιόνια έκαναν την εμφάνισή τους. Στην συνέχεια ακολουθήσαμε, την χιονισμένη πλέον κορυφογραμμή, σε χωματόδρομο και μονοπάτι και φτάσαμε στην κορυφή Φούρκα στα 1.543μ. Ο καιρός ήταν αρκετά καλός και με σχετικά καθαρή ατμόσφαιρα οπότε είχαμε την δυνατότητα να δούμε τον κάμπο της Βέροιας, τα Πιέρια Όρη, το Ιμπιλί, στο βάθος το Ξηροβούνι και τις κορυφές Δίδυμες του χιονοδρομικού κέντρου 3 – 5 Πηγάδια. Στην επιστροφή ακολουθήσαμε την δυτική πλευρά της κορυφογραμμής περνώντας από τις ανεμογεννήτριες και φτάσαμε στο ψηλότερο σημείο της ανάβασης στα 1.622μ. Από εκεί κατηφορίσαμε προς το δασωμένο μέρος του βουνού και καταλήξαμε στο σημείο έναρξης, την Παναγία Σουμελά, όπου συναντηθήκαμε με την ομάδα των περιηγητών.

Όσοι συμμετείχαν στην ομάδα των περιηγητών ξεκινήσαμε για να επισκεφθούμε τους Μακεδονικούς τάφους στην περιοχή των Λευκαδίων της Νάουσας και αργότερα για προσκύνημα στην Ιερά Μονή της Παναγίας Σουμελά. Στην διαδρομή μας, στο Βέρμιο, προς το μοναστήρι συναντήσαμε αρκετό χιόνι, που είχε ρίξει τις προηγούμενες ημέρες. Να σημειωθεί ότι και οι 4 ημέρες της εκδρομής ήταν φανταστικές από καιρό.

Το μεσημέρι, αφού συναντηθήκαμε με τους πεζοπόρους, φάγαμε στο όμορφο χωριό της Καστανιάς.

Επιστροφή στο ξενοδοχείο και όσοι αισθάνονταν ξεκούραστοι, αποφάσισαν να γνωρίσουν τις όμορφες συνοικίες της Βέροιας, όπως την Μπαρμπούτα, την Εβραϊκή συνοικία και την Κυριώτισσα, την Χριστιανική συνοικία. Συνοικίες που υπάρχουν στην πόλη από τα μέσα του 19ου αιώνα.

Περπατήσαμε στα σοκάκια της Κυριώτισσας με τις πέτρινες κατοικίες, τα αναστηλωμένα σπίτια με τα σαχνίσια, τις αρχιτεκτονικές προεξοχές στις προσόψεις των παραδοσιακών κτιρίων. Που μας εντυπωσίασαν τα διαφορετικά, ζωηρά και ζεστά χρώματα που έχουν.

Δίπλα στα θορυβώδη νερά του Τριπόταμου με το καταπράσινο λαγκάδι, μας περίμενε η Μπαρμπούτα, η εβραϊκή συνοικία, κτισμένη τριγωνικά, σαν μια κλειστή γειτονιά ελεγχόμενης κυκλοφορίας, όπου ζούσαν οι Εβραίοι της πόλης.

Όλα αυτά λοιπόν, η βόλτα στα σοκάκια, η ρομαντζάδα των χρωμάτων στα σαχνίσια, οι πλακόστρωτοι δρόμοι και τα δαιδαλώδη καλντερίμια συνδυάζουν την πανέμορφη Βέροια.

Ξημέρωσε, (Δευτέρα 31/12/2018), παραμονή της Πρωτοχρονιάς.

Μετά το πρωινό, αφήσαμε τους πεζοπόρους να εξερευνήσουν μια ακόμη πεζοπορική διαδρομή στο Βέρμιο και εμείς αναχωρούμε για τη θέση Λουτράκι, στα δυτικά της Αριδαίας. Προορισμός μας τα Λουτρά Πόζαρ, με ιαματικά νερά που αναβλύζουν σε θερμοκρασία 37ο C. Πολλοί επισκέπτες και αρκετοί από τους δικούς μας, αποφάσισαν να βουτήξουν στα ζεστά νερά παρόλο που έξω η θερμοκρασία ήταν πολύ χαμηλή. Οι υπόλοιποι απολαύσαμε το καφεδάκι μας στα ζεστά, κοιτώντας και βγάζοντας φωτογραφίες τους θαρραλέους κολυμβητές μας.

Η ομάδα των πεζοπόρων ξεκίνησε από το  άλσος του Αγ. Νικολάου της Νάουσας για μια κυκλική πεζοπορική διαδρομή. Ανηφορίσαμε σε δασωμένο μονοπάτι με έντονα τα χειμωνιάτικα χρώματα και τα πεσμένα φύλλα οξιάς δημιουργούσαν ένα πολύχρωμο χαλί γύρω μας. Ο καιρός ήταν με το μέρος μας οπότε και στην πρώτη στάση μας, στον προφήτη Ηλία απολαύσαμε μια υπέροχη θέα του κάμπου της Ημαθίας. Συνεχίσαμε την διαδρομή μας για το εκκλησάκι της Υπαπαντή όπου μας περίμενε ένα ζεστό τσάι, από τον επίτροπο του εκκλησιαστικού συμβουλίου, να μας τονώσει. Ξεκινήσαμε την κατάβαση από μονοπάτι που κινήθηκε μέσα σε ένα πολύ έντονα δασωμένο τοπίο και που σε κάποια σημεία αισθανόσουν ότι ήσουν μέρος ενός παραμυθιού με νεράιδες και ξωτικά. Συνεχίσαμε να κατηφορίζουμε προς το άλσος του Αγ. Νικόλαου ώσπου συναντηθήκαμε με την ομάδα των περιηγητών και όλοι μαζί περπατήσαμε στο ομώνυμο πάρκο, το οποίο έχει χαρακτηριστεί ως Τοπίο Ιδιαιτέρου Φυσικού Κάλλους.

Το μεσημέρι όλοι μαζί πήγαμε για φαγητό στην πόλη της Νάουσας και επιστρέψαμε για ξεκούραση στο ξενοδοχείο μας γιατί το βράδυ μας περίμενε ξενύχτι για να υποδεχτούμε τον Νέο Χρόνο.

Το βράδυ στο ξενοδοχείο, σε μια πολύ όμορφη αίθουσα με ζωντανή μουσική όλοι μαζί υποδεχθήκαμε το 2019 χορεύοντας, πίνοντας, γελώντας και ανταλλάσσοντας ευχές για ένα χρόνο καλό, με υγεία, ευτυχία και ειρήνη.

Το πρωί, (Τρίτη 01/01/2019) ξυπνώντας αρκετά αργούτσικα, αναχωρήσαμε από τη Βέροια για την επιστροφή μας στην αγαπημένη μας Νέα Ιωνία, περνώντας από το Λιτόχωρο όπου απολαύσαμε καφέ και φαγητό και με ενδιάμεσες στάσεις επιστρέψαμε χαρούμενοι και με την ελπίδα ότι ο Νέος Χρόνος θα είναι ευλογημένος για όλους μας.

Εύχομαι από καρδιάς, υγεία και ευτυχία σε όλα τα μέλη του Φ.Ο.Ν.Ι. και ιδιαίτερα στο Δ.Σ. να είναι όλοι γεροί και δημιουργικοί, για να μας ετοιμάζουν πολλές και ωραίες εκδρομές.

Υ.Γ. Η περιγραφή των διαδρομών που έκαναν οι πεζοπόροι είναι της Ιφιγένειας  Βασιλείου.

Ιωάννου Φωτεινή




Η Πρωτοχρονιάτικη Πίτα του Ομίλου

Με το ξεκίνημα του Νέου Χρόνου, πάντα πιστός στο έθιμο, ο  Φυσιολατρικός Όμιλος Νέας Ιωνίας θα κόψει την Πρωτοχρονιάτικη Πίτα του.

Κυριακή 12 Ιανουαρίου 2020

H ώρα και το μέρος θα ανακοινωθούν στο site συλλόγου

Καλούνται όλα τα μέλη και οι φίλοι μας, να τιμήσουν με την παρουσία τους την εκδήλωση μας αυτή.